Í dag er víst skollið á mig eitt árið enn og því heilög skylda að blogga í tilefni dagsins (miklu skemmtilegra en að skrifa ritgerð í kjallaranum á Árnastofnun.....). Annars er ég búin að þjást af miklum valkvíða út af þessu blessaða afmæli og hef eiginlega ekki hugmynd um það ennþá hvort ég ætli að halda eitthvað upp á það......Er eiginlega orðin of sein að gera einhver plön, svo að líklega geri ég bara ekki neitt fyrr en ég verð fertug eftir fimm ár. Já, ég er 35 ára í dag, hver hefði eiginlega trúað þessu, ég sem er svo vel varðveitt að það mætti halda að ég hefði sofið í formalíni í öll þessi ár....

Sökum valkvíða míns ákvað Brilla mín að ég gæti bara alveg eins mætt í líkamssultuna alræmdu í Hreyfingu í dag og tekið þar við venjubundnum höggum og spörkum fótafimari dansfélaga minna, svona í tilefni dagsins. Og til þess að styrkja egóið mitt buðum við öllum brókarklúbbnum að mæta með okkur í dansinn. Einhvernmegin hef ég samt efasemdir um mætinguna (koma svo, Helga, Guðrún, Pálína og Edda.... maður eða mús?). En þetta verður þó sennilega í allra síðasta sinn sem ég mæti í sultu þessa, einhvernmegin hef ég á tilfinningunni að ég sé orðin allt of gömul fyrir þennan andskota.....

 Að síðustu auglýsi ég eftir upplýsingum um það hvar maður nálgast kóngulóaeitur. Síðustu daga hefur nefnilega ríkt umsátursástand um heimili mitt, þar sem nokkrir tugir þessara áttfættu skrímsla koma hlaupandi í hvert sinn svalahurðin er opnuð. Þar sem yðar einlæg er lítill vinur slíkra ferlíkja hefur hún nú þegar sett svart net fyrir öll opnanleg fög í húsinu. Það dugir þó skammt þar sem áhlaup kvikindanna virðist einkum beinast að henni sjálfri og svalahurðinni. Það er því aðeins tvennt að gera í stöðunni, annað hvort að beita efnavopnahernaði og eitra í kringum svalahurðina eða verða fangi á eigin heimili það sem eftir lifir sumars..... 

Undur og stórmerki gerðust í dag. Hinn 20 ára gamli Toyota Camry dreki sem verið hefur farkostur minn síðustu ár og ég hélt að ég þyrfti að henda í haust, komst semsagt í gegnum bifreiðaskoðun og státar nú af fjólubláum miða sem gefur til kynna að hann sé ekki haugamatur heldur bifreið í fullum rétti sem verðskuldi að lifa í a.m.k. eitt ár til viðbótar. Svo að fyrirhuguðum bifreiðarkaupum hefur hérmeð verið frestað uns sá gamli minn (sem ég er svakalega stolt af um þessar mundir) andast af náttúrulegum orðsökum eins og hann á jú fyllilega skilið.

Ég verð þó að viðurkenna að ég varð eins og hrædd mús á svipinn í hvert skipti sem skoðunarmaðurinn krukkaði eitthvað í hann.....átti eiginlega ekki von á því að það yrði eitthvað eftir af honum að skoðun lokinni, enda sá gamli minn orðinn ansi ryðgaður á köflum og hreint ekki mikið fyrir augað. 

Jæja, þá er ég búin að gefast formlega upp á blogspot og færa mig yfir á hið rammíslenska blogcentral. Enda blogspot síðan mín búin að vera öll í klessu síðan þeir ákváðu að uppfæra hana og ekkert gaman að skrifa á hana lengur.

Annars er bara allt í lukkunar velstandi þessa dagana, ég er komin aftur til Reykjavíkur eftir frekar erfitt og sólarlaust sumarfrí, í rauninni rigndi bara tvisvar sinnum allt fríið, fyrst í 4 daga og síðan í 8. Svo að brúni liturinn sem húð mín státar af þessa dagana er að öllum líkindum ryð en ekki sólbrúnka. Ég var rétt tímanlega komin í bæinn til að mæta í ræktina (já, ég hreyfi mig stundum), komst þaðan algerlega óslösuð að þessu sinni.

 Þessi síðustu misseri hef ég mætt í þrek og þol í Hreyfingu á mánudögum og miðvikudögum, og í líkamssultu (bodyjam) á þriðjudögum og fimmtudögum til heiðurs Brillu minni sem veit fátt skemmtilegra en líkamssultu þessa. Einhvernmegin hef ég samt á tilfinningunni að ég muni gefast fljótlega upp á líkamsultunni og jafnvel snúa mér að hlaupi í staðinn. Þetta munu allir skilja sem nokkurntíma hafa séð mig dansa, ég er einhvernmegin eins og fíll í postulínsbúð og það vottar ekki fyrir minnsta yndisþokka í hreyfingum mínum. Ég hreyfi mig semsagt eins og ég sé 120 kílóa Pinocchio en ekki 55 kílóa manneskja. Og í ofanálag er ég reglulega kýld köld af fótafimari dansfélögum mínum sem venjulega taka handasveiflur sínar ca 1/2 mínútu á undan yðar einlægri. Að sjálfsögðu er allt þetta ofbeldi mér sjálfri að kenna, það er bara ekki hægt að setja einn saltstólpa innan um 20 ballerínur og ætlast til þess að hann sleppi þaðan óbarður...... Ég tek ofan fyrir fólki sem býr yfir þeim einstaka hæfileika að hreyfa samtímis bæði hendur og fætur, og gott ef ekki bara einnig höfuð og nafla í leiðinni, seiseijá......

Ég er að spá í að fara að stunda hugleiðslujóga fjótlega, það ku vera mun rólegra og hættulausara en líkamsultan margumrædda og í alla staði mun heppilegra sport fyrir fólk sem þjáist af skorti af yndisþokka. Ég hitti nefnilega konu í síðustu viku sem hafði steinhætt að reykja með því að stunda þetta afbrigði af jóga. Ég náði ekki almennilega lýsingunni hjá henni, en leyst samt ágætlega á þetta. Ég held að ég sé semsagt að fara að tala við spjaldhrygginn á mér til þess að hætta að reykja....Eða einhvernmegin svoleiðis.......Og kannski að læra að anda með naflanum í leiðinni.....